Testmethodes

Er zijn verschillende manieren om te testen of je niet tegen gluten kunt. Zoals genetische test, darmwand biopsie en antibody testen. Maar omdat een immuun reactie tegen gluten niet per se de darmwand aangetast hoeft te hebben of genetisch is, is dat niet voldoende. Je kunt namelijk ook neurologische verschijnselen hebben zonder dat de darmwand echt is aangetast. Een bloed, speeksel of ontlasting test zijn de betrouwbaardere testen. Daarvan is de ontlastingtest de minst bewezen methode. De speekseltest is veelbelovend, maar de meest gebruikte is de bloedtest.

Waarop wordt getest?

De meeste testen testen alleen op "gliadine", en dan nog wel alleen de "alpha gliadine". Als er meer getest wordt, is dat ook op transglutaminase, maar dan alleen de TG2.
Tarwe onderverdeling
Zoals je ziet in het plaatje worden in tarwe onder andere de stoffen aangetroffen:

Al deze stoffen kunnen allergie/sensitiviteit veroorzaken.

Gliadine

Gluten bestaan dus uit het lijmachtige glutenine en het eiwit gliadine. Gliadine wordt weer afgebroken in alpha, beta en gamma gliadine. Als je test negatief is op gliadine, wil je natuurlijk wel weten op welke gliadine. En veel testen vertellen je dat je negatief test op gliadine. Maar wat ze bedoelen is dat je negatief test op "alpha gliadine". Er is vaak niet getest op beta en gamma, maar dat staat er niet. 40% van de coeliaki patienten test positief op alpha gliadine, de rest is allergies voor een van de andere stoffen die in tarwe zitten.

Glutenine

47% van de eiwitten in tarwe is glutenine. Dat is verantwoordelijk is voor de elasticiteit en kleverigheid van deeg. Men dacht dat glutenine geen immuun reactie gaf, maar dat is bewezen niet waar. Glutenine kan de oorzaak zijn van een gluten sensitiviteit of allergie.

Deamidated Gluten

Deamidated gluten zijn door de voedingsindustrie behandelde gluten om ze in water oplosbaar te maken. Dan kunnen ze beter met andere voeding gemixed worden. Er zijn veel mensen die negatief testen op de oorspronkelijke gliadine maar op de "gemanipuleerde" gluten, de deamidated gluten dus, positief testen. Dus het zou heel goed kunnen dat deze mensen wel tegen het brood kunnen van 100 jaar geleden. Maar deze deamidated gluten zitten tegenwoordig in veel voedingsmiddelen.

Lectines

Er zitten nog stoffen in tarwe die geen gluten zijn maar waar je ook op gestest zou moeten worden. Lectines zijn stoffen die suikers en koolhydraten aan elkaar binden. In tarwe heten dat: Wheat Germ Agglutenin (WGA). Deze WGA's zitten in gekiemde tarwe in de hoogste concentratie. Dus alle gezondheids freaks die tarwekiembrood eten en denken dat ze daarmee veilig zitten, kunnen de plank volledig mis slaan. Oke, geen gluten allergie/sensitiviteit, maar wel last van de lectines. WGA's kunnen door de hersenbloed barriere en zich binden aan de myeline schede van de zenuwen. De zenuw groei factor wordt verhinderd en de neuron groei en gezondheid loopt gevaar. Ze kunnen ontstekingen veroorzaken en neuronen vernietigen.

Opioiden

De antilichamen test op gluteomorphine en prodynorphine wijst uit of je voor deze stoffen in tarwe gevoelig bent. Het lastige van deze stoffen is dat ze verslavend werken zoals heroine. Als je hiervoor gevoelig bent kun je ernsige ontwenningsverschijnselen krijgen door op een strict glutenvrij dieet te gaan. Je kunt depressie, humeurschommelingen en abnormale darm activiteit krijgen. In dat geval moet je dat een paar weken uitzitten. Heel vervelend dus.

Transglutaminase

Er zijn 3 transglutaminases: TG2, TG3 en TG6.

De labtesten van tegenwoordig zeggen te testen op transglutaminase, maar in werkelijkheid testen ze alleen op TG2. Er moet op alledrie getest worden.

Literatuur

Alle wetenschappelijke onderzoeken en onderbouwing kun je vinden in Hoofdstuk 8 van het boek "Why isn't my Brain Working" van Dattis Kharrazian. De enorme literatuurlijst vond ik teveel om op te noemen. Alle case studies uit het boek zijn weggelaten. Ik raad je aan om dit boek te kopen en te lezen.